Achthoekige schotel op ronde voetring, platte rand. Versierd in onderglazuur blauw met een geleerde met een waaier in de hand, gevolgd door zijn dienaar bij een hek in een tuinlandschap. Op de rand dansende jongetjes bij een hek. Op de achterzijde bloemranken. Aangebakken ovenzand onder op de bodem. Voor de vervaardiging van het zogenaamde platgoed (schotels en borden) werd ook in de overgangsperiode nog lang gewerkt in de traditie van kraak porselein. Wel werden als aanpassing aan de mode enkele veel gebruikte versieringen van het overgangsporselein toegepast, zoals het motief van een geleerde die de natuur intrekt terwijl zijn dienaar volgt met zijn muziekinstrument in een hoes verpakt. Dit is een qin, een breed, plat zevensnarig instrument dat net als de pipa (cat. 34{}) met de vingers gespeeld wordt. De vorm, die weinig voorkomt, is mogelijk aan een Nederlands achthoekig tinnen bord ontleend. De vereenvoudigde uitvoering van de versiering doet denken aan Japanse decoraties in overgangsstijl, die mogelijk aan dergelijk Chinees porselein hun inspiratie ontleenden.
Octagonal dish on round footring, flat rim. Decorated in underglaze blue with a scholar holding a fan followed by his servant passing a fence in a garden landscape. On the rim dancing boys near a fence. On the reverse flower scrolls. Kiln-sand adhering to the base. So-called flat ware (dishes and plates) was still being manufactured in the tradition of kraak porcelain well into the transitional period. However, new decorations were introduced to suit the fashions of the time, such as the motif of a scholar who is retreating into nature for a spell of contemplation followed by his servant carrying his music instrument in its case. This is a qin, a broad, flat, seven-stringed instrument that, like the pipa (cat. 35) is played with the fingers. This shape is rare and may be derived from a Dutch pewter plate. The simplified decoration is redolent of those featured on Japanese transitional ware and may have inspired such Japanese pieces.
