Schotel op voetring, opstaande gebogen wand, spreidende, iets opstaande platte rand. De bodem is ongeglazuurd, aan de voetring wat aangebakken ovenzand. Versierd in onderglazuur blauw. Op het plat blad- en bloemranken: een pioen, een hibiscus en twee camelias. Op de wand een zich voortsslingerende bloemrank met elf bloemen waaronder chrysant en camelia. Op de rand een motief van golven en schuimkoppen. Op de buitenzijde van de wand bloemranken.

Schotel
China, 1400-1425
Hoogte 7,7 cm, Diameter 40,5 cm, diameter voetring 26,8 cm
Gemeentemuseum Den Haag
inv. nr. OC 2-64
Deze schotel is een goed voorbeeld van de porselein productie voor export zoals die onder keizer Yongle (1403-1424) ontwikkeld werd. Door een gericht expansiebeleid, het aangaan van nieuwe handelsbetrekkingen en het uitzenden van grote overzeese expedities stimuleerde Yongle de binnenlandse nijverheid en de export daarvan. Porselein was veel gevraagd in Iran en het Midden-Oosten en klanten uit die streken vroegen vaatwerk dat in vorm en versiering aan hun eisen voldeed. Voorbeelden van Islamitisch metaal, aardewerk en glas werden in porselein vertaald, de Chinese voorstellingen van bloeiende planten, vogels en mythologische dieren riepen geen religieuze weerstanden op. Kobalt werd opnieuw geïmporteerd, waarschijnlijk uit Iran, en óf puur gebruikt óf vermengd met het lokale kobalt. Stukken uit deze periode hebben het typerende heaped and piled effect: het blauw is onregelmatig verdeeld en wisselt in intensiteit. Het oppervlak is soms oneffen en vertoont heel kleine putjes; dit wordt een sinaasappelhuid of orange-peel glazuur genoemd. Het Princessehof Leeuwarden heeft een bijna identieke, iets kleinere schotel (OKS 1970-25), terwijl het gezien de toenmalige handelsbetrekkingen niet verwonderlijk is dat soortgelijke schotels aangetroffen worden in oude collecties in het Midden-Oosten zoals die in Istanbul, Turkije en Ardebil, Iran.
Publ.: B. Jansen, Chinese ceramiek, cat. Haags Gemeentemuseum, Lochem 1976, cat. 135
Refs.: J.A. Pope, Chinese Porcelain from the Ardebil Shrine, Washington 1956, pls. 34-36; R. Krahl & J. Ayers, Chinese Ceramics in the Topkapi Saray Museum, Istanbul, London 1986, vol. 2, nrs. 601-603